مقدمه: با توجه به تغییرات و چالشهای پاندمی کووید-۱۹ بر جوامع و خانوادهها و نیز فقدان برخی اعضای خانوادهها، ارتقای سلامت معنوی و کاهش تنشهای روانی و دستیابی به رشد پس از سانحه در سالمندان خانوادههای داغدیده اهمیت ویژهای دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه سلامت معنوی و رشد پس از سانحه در سالمندان خانواده قربانیان کووید-۱۹ در شهر تهران، ایران انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی-تحلیلی در فاصله فروردین تا اسفند 1401با حجم نمونه 230 سالمند در شهر تهران انجام شد. افراد واجد شرایط با روش نمونهگیری خوشهای وارد مطالعه شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای دموگرافیک، سلامت معنوی پولوتزین و الیسون (1982) و پرسشنامه رشد پس از سانحه بهصورت الکترونیکی جمعآوری شدند. تحلیل دادهها با آزمونهای توصیفی و ضریب همبستگی اسپیرمن انجام شد. یافته ها: نتایج ضریب همبستگی اسپیرمن نشان داد که بین نمره کل سلامت معنوی و نمره رشد پس از سانحه در سالمندان همبستگی مثبت و متوسطی وجود دارد و از نظر آماری معنیدار است (001/0p<، 61/0r=). همچنین بین نمرات ابعاد مذهبی(001/0p<، 55/0r=)و وجودی(001/0p<، 58/0r=) سلامت معنوی با رشد پس از سانحه نیز همبستگی مستقیم و متوسط مشاهده شد. بین این دو بعد، سلامت معنوی وجودی یا درونی رابطه قویتری نسبت به سلامت معنوی مذهبی یا محیطی با رشد پس از سانحه سالمندان داشت. بنابراین، هرچه سطح سلامت معنوی سالمندان بالاتر باشد، رشد پس از سانحه آنان نیز افزایش مییابد. نتیجهگیری: یافتههای مطالعه نشان میدهد که با برنامههای درمانی و مراقبتی و ارائه مداخلاتی جهت افزایش سلامت معنوی سالمندان میتوان گامی مؤثر برای افزایش رشد پس از سانحه در مواجهه با بحرانهایی مانند پاندمی کووید-۱۹ برداشت.
Qolami H, Bahramnezhad F. The Relationship Between Spiritual Well-Being and Post-Traumatic Growth in Older Adults from Families of COVID-19 Victims: A Cross-Sectional Study in Tehran, Iran. joge 2026; 11 (1) URL: http://joge.ir/article-1-804-fa.html
غلامی حسین، بهرام نژاد فاطمه. رابطه سلامت معنوی و رشد پس از سانحه در سالمندان خانواده قربانیان مبتلا به کووید-۱۹. سالمندشناسی. 1405; 11 (1)