مقدمه: فعالیتهای بدنی در دوران کودکی و نوجوانی بهعنوان یکی از عوامل کلیدی رشد بیومکانیکی و فیزیولوژیکی شناخته میشوند. این دوره حساس رشد، زمان شکلگیری الگوهای پایدار حرکتی و سازماندهی عصبی–عضلانی است که اثرات آن تا سالمندی باقی میماند. هدف این مطالعه مروری نظاممند، بررسی تأثیر فعالیتهای بدنی در دوران کودکی و نوجوانی بر پارامترهای بیومکانیکی در دوران سالمندی بود. روش کار: این پژوهش مطابق دستورالعملهای PRISMA 2020 انجام شد. جستجوی جامع در پایگاههای بینالمللی و داخلی طی بازه ژانویه 2015 تا دسامبر 2025 صورت گرفت. کلیدواژهها با ترکیب اصطلاحات فارسی و انگلیسی مرتبط با فعالیت بدنی دوران رشد و پارامترهای بیومکانیکی سالمندی طراحی شدند. پس از وارد کردن نتایج در نرمافزار مدیریت منابع، موارد تکراری حذف شد و غربالگری عنوان و چکیده توسط دو پژوهشگر مستقل انجام گرفت. یافتهها: از مجموع 1280 مقاله شناساییشده، پس از غربالگری و اعمال معیارهای ورود و خروج، 39 مطالعه واجد شرایط وارد تحلیل نهایی شدند. این مطالعات در چهار محور اصلی دستهبندی شدند: عملکرد عضلات، گشتاور مفاصل و دامنه حرکتی، کینماتیک و کینتیک راهرفتن، و تعادل–COP–سختی عضله–کارایی حرکتی. نتیجهگیری: فعالیتهای بدنی در دوران کودکی و نوجوانی با ایجاد ذخیره عملکردی در عضلات، مفاصل و الگوهای حرکتی، افت بیومکانیکی مرتبط با سالمندی را تعدیل میکنند. این سازگاریها موجب کاهش خطر سقوط و ناتوانی حرکتی و ارتقای کیفیت زندگی سالمندان میشوند. طراحی برنامههای ورزشی متنوع و پیوسته در دورههای رشد میتواند راهبردی مؤثر برای پیشگیری از مشکلات عملکردی در سالمندی باشد.
Mansouri Mehrian M, Sadri A, kheirdeh M. The effect of physical activities during childhood and adolescence on biomechanical parameters in old age: A systematic review. joge 2026; 11 (1) URL: http://joge.ir/article-1-805-fa.html
منصوری مهریان مرتضی، صدری ابوالقاسم، خیرده مریم. تأثیر فعالیتهای بدنی دوران کودکی و نوجوانی بر پارامترهای بیومکانیکی در سالمندی: یک مطالعه مروری سیستماتیک. سالمندشناسی. 1405; 11 (1)