مقدمه: افتادن از مهمترین دغدغههای سلامت عمومی در سالمندان با پیامدهای جسمی و روانی شدید است. در حالی که تعادل و قدرت عضلات مچ پا بهعنوان عوامل کلیدی در خطر افتادن شناخته میشوند، نقش ترکیبی آنها در سابقه افتادن سالمندان ساکن جامعه مشخص نیست. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط تعادل عملکردی و قدرت عضلات مچ پا با سابقه افتادن انجام شد. روشها: این مطالعه مقطعی بر روی ۱۹۶ سالمند ساکن جامعه (میانگین سنی ۸/۷۰ ± ۱/۵ سال؛ ۵۰ درصد مرد) در ایران انجام شد. تعادل عملکردی با مقیاس تعادل برگ و آزمون دسترسی عملکردی ارزیابی شد. قدرت ایزومتریک عضلات مچ پا (پلانتار فلکسور و دورسی فلکسور) بهصورت دوطرفه با دینامومتر دستی اندازهگیری شد. سابقه افتادن از طریق خودگزارشی در ۱۲ ماه گذشته به دست آمد. دادهها با آزمون t مستقل و رگرسیون لجستیک دوحالته تحلیل شدند. یافتهها: سالمندان با سابقه افتادن در مقایسه با گروه غیرافتاده، تعادل عملکردی بهطور معناداری ضعیفتر (2/4± 7/44 در مقابل 1/3 ± 8/51؛ 001/0 >P) و قدرت پلانتار فلکسور راست کمتری (1/9 ± 5/36 نیوتن در مقابل 5/8 ± 3/45 نیوتن؛ 001/0 >P) داشتند. تحلیل رگرسیون لجستیک نشان داد که تعادل عملکردی، قویترین همبسته مستقل سابقه افتادن است (نسبت شانس = 85/0؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: 78/0 تا 92/0؛ ۰01/0>P). و پس از آن، قدرت پلانتار فلکسور راست قرار دارد (نسبت شانس = 94/0؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: 91/0 تا 98/0؛ 003/0=P). با این حال، قدرت دورسی فلکسور و پلانتار فلکسور چپ به سطح معنیداری آماری نرسیدند. نتیجهگیری: تعادل عملکردی و قدرت عضله پلانتار فلکسور مچ پا، همبستههای مستقل مهمی برای سابقه افتادن در سالمندان ساکن جامعه هستند و تعادل عملکردی، قویترین همبسته محسوب میشود. این یافتهها بر اهمیت ارزیابی جامع تعادل و قدرت عضلات مچ پا در برنامههای غربالگری و طراحی مداخلات توانبخشی هدفمند برای پیشگیری از افتادن تأکید میکنند.
Sabbaghian Rad S, Kazemi Pakdel F, Kazemi Pakdel A, Pourkiani M. Association of Functional Balance and Ankle Muscle Strength with Fall History Among Community-Dwelling Older Adults: A Cross-Sectional Study. , joge. 2026; 11 (3) :84-93 URL: http://joge.ir/article-1-843-fa.html
صباغیان راد صفورا، کاظمی پاکدل فرشته، کاظمی پاکدل احمد، پورکیانی مصطفی. ارتباط تعادل عملکردی و قدرت عضلات مچ پا با سابقه افتادن سالمندان ساکن جامعه: مطالعه مقطعی. , سالمندشناسی. 1405; 11 (3) :84-93