گروه روانشناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران
چکیده: (31 مشاهده)
مقدمه:مطالعات همه گیرشناسی نشان میدهد اختلالات اضطرابی شایعترین اختلالات روانی با شیوع 16 تا 29 درصد در سالمندان هستند و هزینههای درمانی زیادی دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین دوسوگرایی در ابراز هیجان و بازداری رفتاری با شدت اضطراب در سالمندان دارای اختلالات اضطرابی بود. روش:طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان مبتلا به اختلالهای اضطراب فراگیر، اختلال اضطراب اجتماعی، اختلال پانیک مراجعه کننده به 8 مرکز روانپزشکی و روانشناختی شهر کرمان در بازه زمانی 3 ماه بهار سال 1403 بود. 217 نفر به روش نمونهگیری تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. پرسشنامه اضطراب بک (1990)، دوسوگرایی در ابراز هیجان کینگ و ایموز (1990) و بازدرای رفتاری کارور-وایت (1994) در مورد آنها اجرا شد. بود. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمونهای توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) ورگرسیون و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 انجام شد. میزان P کمتر از 05/0 معنیداری در نظر گرفته شد. یافته ها:نتایج نشان داد که بین دوسوگرایی در ابراز هیجان و بازداری رفتاری با شدت اضطراب در سالمندان دارای اختلالات اضطرابی ارتباط معنیداری وجود داشت (P<0/01). دوسوگرایی در ابراز هیجان با مقدار ضریب رگرسیونی 52/0 =B و 024/0=p) و بازداری رفتاری با مقدار 57/0- =B و 001/0>p) توانستند شدت اضطراب افراد دارای اختلالات اضطرابی را پیشبینی کنند. نتیجه گیری: شناسایی عوامل موثر بر شدت اضطراب مانند دوسوگرایی در ابراز هیجان و بازداری رفتاری به مشاوران و روانشناسان جهت کاهش مشکلات سالمندان دارای اختلالات اضطرابی توصیه میشود.
Hashemi M, Khosropoor F, khojasteh S. Investigating the relationship between ambivalence in emotion expression and behavioral inhibition with anxiety severity in oldery with anxiety disorders. joge 2026; 11 (2) URL: http://joge.ir/article-1-822-fa.html
هاشمی خبیصی مناالسادات، خسروپور فرشید، خجسته چترودی سعیده. بررسی رابطه بین دوسوگرایی در ابراز هیجان و بازداری رفتاری با شدت اضطراب در سالمندان دارای اختلالات اضطرابی. سالمندشناسی. 1405; 11 (2)